W dzieciństwie na swoją prośbę otrzymałem stolik drewniany, który uważałem że będzie moim prestołem w domu. Zacząłem go oświęcać na podobieństwo oświęcenia Prestołu i czytałem różne modlitwy na oświecenie rzeczy i przywoływałem Łaskę Boża na ten stolik, robiłem na tym stoliku krzyż mirrem itd. Po pewnym czasie gdy dojrzałem uświadomiłem sobie ze ja nie mogłem tego dokonać (że bardzo źle postapilem) bo takiego oświecenia może dokonać duchowny i nie jako prestoł w domu. Ten stolik stoi u mnie w pokoju do dziś dnia. Czy może on posłużyć do czegoś innego czy musi służyć tylko modlitwie? Czy popełniłem wielki grzech tak czyniąc (oswiecajac)? Wstydzę zapytać się batiuszki jakiegokolwiek na żywo bo wstydzę się tego co w dzieciństwie zrobiłem. Anonim

Dzieci niejednokrotnie bawią się w „baciuszkę” lub „biskupa”. To pokazuje pozytywne nastawienie dziecka do cerkwi. Swoim działaniem myślę, że nie popełnił Pan grzesznych czynów, a stolik można używać do innych czynności niż modlitewne. Proszę pomyśleć może o bardziej „dorosłym” zaangażowaniu w życie duchowe i jeśli są możliwości wstąpić do Seminarium Duchownego?

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, pozostałe



Nieco ponad rok temu przyjąłem Święte Prawosławie, wcześniej byłem katolikiem. Dosyć trudne jest dla mnie uczestniczenie w nabożeństwach, ponieważ mam duży problem ze zrozumieniem języka cerkiewnoslowianskiego. Trochę słów już znam, ale ciężko jest zgłębić to samemu. Czy są jakieś godne polecenia książki, publikacje albo kursy na terenie Białegostoku? Bartłomiej

Pytanie chyba zostało zadane w odpowiednim momencie. Właśnie pojawiła się informacja na cerkiew.pl o rozpoczęciu zajęć z j. cerkiewnosłowiańskiego w Białymstoku. Proszę dowiedzieć się i skorzystać.

Kategorie: konwersja, ks. Andrzej Kuźma



Przyjąłem prawosławie, ale w kościele katolickim rzymskim miałem zawarty ślub. Rozwód nastąpił nie z mojej winy. Żona była wystąpiła o separację i rozwód. Ja jej nie przeszkadzałem. Chodzi o zdjęcie błogosławieństwa. Czy mogę sam wystąpić chociaż nie mam potencjalnej kandydatki do ślubu, ale nigdy nic nie wiadomo. Jak to w życiu. Gdzie mam to zrobić? Stanisław

Sytuacja jest trochę niejasna. Rozumiem, że związek małżeński został zawarty w Kościele rzymskokatolickim? Czy ten związek został unieważniony? Jeśli to duchowny rzymskokatolicki udzielał małżeństwa, to właściwie tam powinien mieć miejsce akt jego unieważnienia. W przypadku zdjęcia błogosławieństwa, z małżeństwa, które było zawierane w Cerkwi prawosławnej całą procedurę przeprowadza się w parafii do której aktualnie osoba zainteresowana należy. Sugeruję pójść porozmawiać z proboszczem pańskiej aktualnej parafii.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika, rodzina



W dokumencie „Sukcesja apostolska biskupów ewangelickich” (http://ekumenizm.wiara.pl/files/old/ekumenizm.wiara.pl/zalaczniki/2009/01/06/1204020370/1231253453.pdf) na str. 19 wśród współkonsekratorów luterańskiego bp. Ryszarda Bogusza jest wymieniony ś. p. abp wrocławski i szczeciński Jeremiasz. Czy ta informacja może być uznana za wiarygodną? Jeśli tak, to jaki jest stosunek PAKP do udzielania przez biskupa polskiej Cerkwi chirotonii duchownemu innego wyznania?

Biskup prawosławny nie może udzielać święceń członkom innego Kościoła, jak też nie może mieć miejsca sytuacja odwrotna. Św. pamięci arcybiskup Jeremiasz miał wielu znajomych i przyjaciół wśród protestantów. Często też bywał na różnych ważnych wydarzeniach w innych Kościołach. Podejrzewam, że był też na święceniach, które były udzielane biskupowi Boguszowi we Wrocławiu jako jeden z wielu zaproszonych gości i ten jego udział został zinterpretowany na swój sposób.

Kategorie: ekumenizm, ks. Andrzej Kuźma



Czy w Cerkwi jest imię Patrycja? Jeśli tak to kiedy osoba miejscowości to imię obchodzi imieniny? Patrycja

W naszym spisie imion prawosławnych nie występuje Patrycja. Jeśli natomiast osoba nosi takie imię to imieniny należałoby obchodzić w tym dniu, kiedy jest czczona pamięć św. Patryka.

Kategorie: imiona, ks. Andrzej Kuźma



Czy podczas ślubu mieszanego w cerkwi jest możliwość dodania do ceremonii bezpośredniego wypowiedzenia sobie nawzajem przez parę młodą przysięgi małżeńskiej? Alicja

Prawosławny ryt sakramentu małżeństwa nie zawiera takiej formuły i nie można jej dołączyć do tego rytu. Wynika to z pewnej subtelnej różnicy w podejściu do sakramentu w Kościele rzymskokatolickim i prawosławnym. W rozumieniu rzymskokatolickim to młodzi (nupturienci) są szafarzami sakramentu, duchowny jest tego świadkiem i wobec niego składają wzajemną przysięgę: „nieopuszczenia aż do śmierci”. W tym wypadku śmierć jednego z małżonków czyni drugiego „wolnym”. W pojęciu prawosławnym, to duchowny (kapłan) jest szafarzem sakramentu i prowadzi młodych wzywając błogosławieństwa Bożego. Związek ten nie trwa „aż do śmierci” lecz ma wymiar przechodzący do życia przyszłego. Ewentualna śmierć małżonka w tym wypadku nie czyni drugiego „wolnym”. Dlatego też już nawet z kontekstu samego sakramentu małżeństwa wprowadzenie „przysięgi małżeńskiej” naruszałoby pojmowanie sakramentu.

Kategorie: liturgika, Redakcja



Jak mam wytłumaczyć koledze różnicę między katolickim dogmatem o niepokalanym poczęciu Matki Boskiej a prawosławnym podejściu do Jej czystości? Justyna

Maryja, Matka Zbawiciela został zrodzona w taki sam sposób jak każdy inny człowiek. Jej czystość i świętość jest wynikiem Jej duchowego życia i łaski Bożej, która ją oświeciła. Dlatego, Bóg Ją wybrał aby stała się rodzicielką Syna Bożego. Jeśli byśmy przyjęli, że została ona poczęta i zrodzona w inny sposób (niepokalany), wykluczylibyśmy Ją spośród „klasycznego” rodzaju ludzkiego.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, wiara



Czy kobietę w ciąży oraz dzieci (jeśli tak, to do jakiego wieku) obowiązuje post? Dziękuję

Cerkiew nigdy nie definiowała w sposób jurydyczny wieku dzieci, od kiedy powinny pościć. Podobnie w kanonach wskazuje się, że osobom, którym zdrowie nie pozwala na poszczenie mogą odstąpić od dyscypliny postu. Srogi kanon apostolski 69 nazywa to „niemocą cielesną”. Ogólnie do postu powinniśmy podchodzić w sposób duchowy i nie kojarzyć go wyłącznie z dietą. Post jest czymś więcej niż określeniem tego co można jeść a czego nie wolno. Zdrowy rozsądek i właściwe życie duchowe może nam (rodzicom) podpowiedzieć od kiedy możemy przyuczać dziecko do postu.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika



Jakie jest poświęcenie wody podczas sakramentu chrztu? Anonim

Jest to poświęcenie wody, właściwe dla misterium Chrztu. Jego tekst znajduje się w Euchologionie (sc. Trebnik).

Kategorie: liturgika, Redakcja



Cerkiew wyznaczyła szczególne dni modlitwy za zmarłego (3., 9. i 40.) – jak uzasadnia się wybór akurat tych dni? Ania

Św. Makary widzi sens modlitwy w trzeci dzień po śmierci, ponieważ przynosi ona ulgę duszy, która cierpi z powodu rozłąki z ciałem. Aleksandryjski pustelnik ponadto mówi o trzydniowej wędrówce duszy do tych miejsc, które chce ona odwiedzić. W wędrowaniu tym towarzyszą jej aniołowie. Dusza wyjątkowo przywiązana za życia do ciała człowieka, błąka się wokół grobu i miejscu jego przebywania, natomiast dusza cnotliwa odwiedza te miejsca, gdzie czyniła dobro i prawdę. Trzeci dzień jest również ważny, ponieważ podobnie jak mające miejsce po trzech dniach Zmartwychwstanie Chrystusa, tak i on jest czasem uniesienia każdej duszy chrześcijańskiej na niebiosa dla oddania pokłonu Bogu. Według św. Makarego Aleksandryjskiego, kolejne sześć dni, a więc do dziewiątego dnia od śmierci, dusza niedawno zmarłego ogląda przeróżne komnaty, w których przebywają dusze sprawiedliwych i świętych. Przygląda się ona życiu w raju, widząc czym jest i wychwalając za to Wszechmogącego Boga. Doświadczenie raju jest tak silne – przekonuje św. Makary – że dusza zapomina o smutku z powodu rozłąki z ciałem wskutek śmierci. Czując wyrzuty sumienia, jeśli umarła w stanie grzechu, doświadcza udręki z powodu niegodziwego życia, które miała na ziemi. Wynika stąd nie tylko sens, ale i wielka potrzeba modlitwy sprawowanej w dziewiąty dzień.

O wiele dłużej, bowiem przez trzydzieści dni, dusza odwiedza miejsca piekielnych mąk i udręk. Poznaje nie tylko samo piekło, ale również stopnie i różnorodność mąk nieprawych dusz. Przebywa w wielkim lęku i strachu, aby tylko uniknąć tego, co oglądała przez ten czas. W świadomości prawosławnej modlitwa w czterdziesty dzień uważana jest za szczególnie niezbędną i istotną. Czterdziesty dzień posiada również inny wymiar. Należy go postrzegać jako czas, kiedy dokonuje się obnażenie wszystkich tych namiętności, której dusza ludzka wiernie służyła podczas swej ziemskiej wędrówki. Stopień zniewolenia przez te namiętności staje się kryterium umiejscowienia duszy do czasu Sądu Ostatecznego. Moment ten, w pośmiertnej wędrówce duszy, Kościół prawosławny określa mianem „Sądu Indywidualnego”.

„Najbardziej rozbudowaną jednak symbolikę szczególnych dni wspomnienia zmarłych prezentuje św. Symeon z Salonik. Otóż mówi on, że modlitwa w trzeci dzień po śmierci związana jest z aktem twórczym człowieka, którego dokonała Święta Trójca. Człowiek otrzymał od Niej swój byt, a śmierć powoduje przejście i zmianę. Człowiek okaże się przed Bogiem w swoim pierwotnym pięknie, które posiadał przed upadkiem, a może nawet jeszcze w lepszym pięknie.
Modlitwa za zmarłego w dziewiąty dzień czyniona jest, aby jego dusza „jako niematerialna i tej samej natury co Aniołów, została do nich włączona. Ich liczba bowiem sięga dziewięciu zastępów podzielonych na trzy triady. Wszystkie one wysławiają i głoszą Trójjedynego Boga.
Dzień czterdziesty to nawiązanie do Wniebowstąpienia Zbawiciela. Tak jak ono nastąpiło w czterdziesty dzień po Zmartwychwstaniu, tak również i dusza ludzka powinna się wznieść na niebiosa, aby tam spotkać Sędzię, Zbawiciela i Władcę, i być już na zawsze razem z Nim

abp Jerzy Pańkowski, Śmierć, pogrzeb i modlitwa za zmarłych w Kościele prawosławnym, wyd. ChAT, Warszawa 2018, s. 115-119.

Kategorie: liturgika, Redakcja



Strona 5 z 122« Pierwsza...34567...102030...Ostatnia »