Sława Iisusu Christu! Nawiązując do odpowiedzi o. Adama udzielonej na pytanie o modlitwy za osoby innego wyznania mam pytanie dotyczące miejsca w Proskomidii odnoszącego się do wspomnienia „Pamiętaj, Panie, o naszych władzach państwowych i całym wojsku.” W tłumaczeniu na stronie http://www.liturgia.cerkiew.pl/pages/File/docs/odlitwa-04-proskomidia.pdf nie znalazłem tych słów natomiast na stronie http://www.cyrylimetody.marianie.pl/pliturgia/pliturgia1b.htm (grekokatolicy) słowa te są. Na czym polega różnica? Jeszcze raz Sława Iisusu Christu! Do swojego pytania na temat wspominania na Proskomidii przy wyjmowaniu cząstki z Prosfory dodam, że w tekście na str. https://azbyka.ru/bogosluzhenie/slugebnik/slug03.shtml również nie ma wspomnienia władzy i wojska… Bardzo mnie zainteresowała odpowiedź ojca Adama, Przepraszam, że swoje pytanie „rozbiłem” na dwie części. Serdecznie pozdrawiam. Paweł

Przytoczony przez Pana tekst, najprawdopodobniej zaczerpnięty został z obecnych rosyjskich służebników, w których rzeczywiście brak wyraźnego wskazania na „władzę i wojsko”, zaś zacytowana przeze mnie modlitwa pochodzi ze służebnika wydanego przez Warszawską Metropolię Prawosławną. Pamiętać jednak należy, że jeszcze w XII-XIV w. w greckich służebnikach tekst, o który mowa brzmiał: „Za bogobojnych królów naszych (…) i ich wojsko”. Bardzo podobne słowa znajdziemy w praktyce liturgicznej tego okresu również w Jerozolimie. Wielu liturgistów jest również zdania, że samo wspomnienie „ojczyzny” już samo sobą sugeruje, że oprócz wszystkich jej obywateli chodzi również i o jej władze i wojsko, strzegące bezpieczeństwa i prawidłowego funkcjonowania państwa.

Dodać należy, że całe nabożeństwo proskomidii, ewaluowało na przestrzeni historii, do tego momentu, aż nie zakorzeniło się ono na stałe w danej wspólnocie lokalnej. Co ważne, równice te nie naruszają jednak w najmniejszym stopniu prawd wiary Kościoła.

Jedno jest jednak pewne: obie praktyki, do których odniósł się Pan w Swoich pytaniach odnoszą się w sposób pośredni lub bezpośredni do starej praktyki liturgicznej prawosławnych Greków.

Pozdrawiam,
ks. Adam

Kategorie: ks. Adam Magruk, liturgika, tłumaczenia, wiara