Od czego zależy kolor sutanny (podraśnika) u prawosławnych duchownych?

Zbiorcza odpowiedź na pytanie: Krzysztofa, Jacka i Jakuba.

Jeżeli chodzi o historię rozwoju kształtu sutanny, bardzo ogólnie należałoby stwierdzić, że jeszcze do ok IV w. obowiązywała „wolność wyboru”; jeżeli chodzi o ubiór duchowieństwa, który w zasadzie niczym nie odznaczał się od tego, które nosili ludzie świeccy. Miało to być jednak odzienie czyste, schludne i skromne. Dopiero od mniej więcej piątego/szóstego stulecia zaczyna się formułować to co dzisiaj nazywamy sutanną. Prof. P. Skaltsis tłumaczy, że kolor czarny jako powszechnie obowiązujący dla kapłanów i biskupów od ok. VII/VIII wieku, pojawia się w użyciu kleru pod wpływem tradycji monastycznej. Czarna sutanna ma symbolizować fakt, że mnich umierał dla tego świata, jak też życie w skromności i pokorze, do której został wezwany. Podobna do powyższej symbolika w pełni odnosi się również i do kapłanów żonatych.

Lokalne tradycje niejednokrotnie mają znaczący wpływ na ubiór duchownych. Kolor sutanny często uzależniony jest od warunków atmosferycznych (ale i pory roku) w jakich funkcjonuje dana cerkiew lokalna. Chociaż rekomenduje się duchownym noszenie czarnej sutanny, to jednak nie istnieje powszechny zakaz zakładania szaty innego koloru, który jednak nie powinien wywoływać zgorszenia i ogólnie przyjętych norm estetyki.

Pozdrawiam,
ks. Adam

Kategorie: historia, ks. Adam Magruk, liturgika, pozostałe