CIX, Chciałam zapytać, jaka jest poprawna forma: Bogarodzica, czy Bogurodzica?

Pani Agato,
Preferowanym określeniem jest Bogurodzica, chociaż w niektórych publikacjach występuje określenie Bogarodzica.

Czytaj dalej

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, wiara



Jestem katolikiem praktykującym, ale…. Coraz więcej mam wątpliwości co do tego czy Kościół Rzymski jest Chrystusowym Kosciołem. Patrząc na to, co się dzieje w naszym Kosciele, co mówi i czyni Franciszek, coraz bliższe memu sercu jest Prawosławie. Zachowana nauka Jezusa, zachowana niezmienna przez wieki nauka i tradycja oraz liturgia. To nie jest na pewno kaprys, bo moje serce rwie się do Pana Boga a czuję że w Rzymskim Kosciele niewiele zostało z tego co przekazał Pan Jezus… Co zrobić żeby przejść na Prawosławie? Jakich formalności dopełnić?

Na wstępie proszę pozwolić mi na podzielenie się pewną refleksją. Przyjęcie Prawosławia wiąże się z gotowością przyjęcia prawosławnej nauki wiary, wieloma wymaganiami natury duchowej, pragnieniem podążania za Chrystusem drogą, która nigdy nie jest łatwa. Teologia prawosławna jest zachwycająca, lecz opiera się na modlitwie, ascezie, wierze i zaufaniu Bogu, a nade wszystko na miłości do Boga i bliźnich, nawet tych, którzy naszym zdaniem pobłądzili. Jeśli pragnie Pan przyjąć Prawosławie sugerowałbym, aby zaczął Pan najpierw uczęszczać na nabożeństwa, pogłębić życie modlitewne (modlitwy w języku polskim są dostępne), pościć tak, jak poszczą prawosławni, poznawać teologię i Tradycję Kościoła prawosławnego. Formalne bycie prawosławnym chrześcijaninem nie załatwia sprawy, jeśli nie jest „podparte” praktyką wiary. Ortodoksja ściśle łączy się z ortopraksją. Dobrą praktyką jest rozpoczęcie od ortopraksji, co pozwoli Panu wzmocnić się duchowo i doświadczyć samego siebie. Sugerowałbym także, aby nieco wyciszyć emocje i powstrzymać się od osądów, nawet jeśli wydają się Panu słuszne i rozgrzewają serce. Ważne , aby gorliwość skierowana była ku Bogu a nie osądzaniu innych.
Odpowiadając na Pańskie pytanie co do formalności przyjęcia Prawosławia należy w tym celu porozmawiać z prawosławnym księdzem, który po rozeznaniu w sytuacji oceni, jaki tryb przygotowania przyjąć i ile ono ma trwać oraz ustali sposób weryfikacji „postępów” kandydata, jeśli można tak to określić. Przy końcu okresu przygotowania, gdy zapadnie ostateczna deklaracja, kandydat powinien przedstawić metrykę chrztu i bierzmowania (jeśli było dokonane), a także, w obecności duchownego napisać podanie do biskupa diecezjalnego, które podpisuje także duchowny. Duchowny pisze także własną opinię i przedstawia ją biskupowi. Następnie dokumenty trafiają do kancelarii biskupa, który podejmuje ostateczną decyzję w tej sprawie. Przyjęcie Prawosławia odbywa się ostatecznie przez sakrament spowiedzi i przyjęcie świętej eucharystii. Jeśli kandydat nie był bierzmowany, przed spowiedzią następuje sakrament bierzmowania. Istnieje także specjalny obrzęd przyjęcia do Prawosławia. Życzę wielu duchowych sił.

Kategorie: konwersja, ks. Artur Aleksiejuk, wiara



Czy apokatastaza została potępiona i nie jest już od wieków teologumeną , a przez to są potępieni jej wyznawcy postanowieniami V Soboru Powszechnego? Bo tak wynika z tego artykułu , że są potępieni i apokatastaza nie jest już dawno teologumeną>>> https://prawoslawnaczasownia.wordpress.com/2013/05/10/teologumen-ktory-od-wiekow-jest-herezja/

Temat apokatastazy od samego początku pojawienia się tego zagadnienia budził wiele napięć i kontrowersji w Kościele. Zdaje się, że cała koncepcja takiego poglądu (nie chcę używać określenia nauczania) wywodzi się od Orygenesa.

Czytaj dalej

Kategorie: historia, ks. Andrzej Kuźma, wiara



Jaka jest prawosławna nauka dotycząca grzechu pierworodnego? Człowiek się z nim rodzi czy dotyka go tylko skutek tego grzechu- śmierć?

Grzech pierworodny jest grzechem osobistym pierwszych ludzi.

Czytaj dalej

Kategorie: ks. Paweł Stefanowski, wiara



Dużo się mówi w mediach prawosławnych rosyjskich i greckich , że sobór na Krecie był rozbójniczym i powołał szereg przeciwnych prawosławiu decyzji. Jak to widzi hierarchia PAKP? jak się odnieść do tego tekstu??? : http://prawoslawnikatolicy.pl/oficjalne-stanowisko-eparchii-raszko-prizrenskiej-wygnaniu-serbskiej-cerkwi-prawoslawnej-kwestii-wilczego-tzw-soboru-kretenskiego/

Zwierzchnik naszego Kościoła oraz cała delegacja uczestniczyli w obradach Wielkiego Soboru na Krecie, podpisali się pod jego postanowieniami i po powrocie rozpoczęli proces informowania wiernych o decyzjach i postanowieniach Wielkiego Soboru. W oficjalnych czasopismach naszego Kościoła zostały opublikowane w języku polskim postanowienia Soboru, a wierni rozpoczęli dyskusję nad tymi postanowieniami.

Czytaj dalej

Kategorie: ks. Łukasz Leonkiewicz, wiara



C.I.X. W 8 dniu po narodzeniu dziecku powinna zostać odczytana modlitwa nadania imienia. Ostatnio od znajomych usłyszałem, że modlitwę tę odczytali sami rodzice… wydało mi się to niewłaściwym postąpieniem i stąd moje pytanie – czy dopuszczalnym jest odczytanie modlitwy przez rodziców?

Nie wiem jakie są praktyki w innych parafiach, ale w naszej cerkwi ósmego dnia kapłan odczytuje nad niemowlęciem modlitwę i nadaje imię wybrane przez rodziców. W innych cerkwiach modlitwy te czytane są przed chrztem. Czyni to kapłan, bo należy to do jego obowiązków.  Pozdrawiam!

Kategorie: ks. Łukasz Leonkiewicz, wiara



Witam. Kiedyś modląc się czułem silną więź z Bogiem. Obecnie podczas modlitwy ta więź trochę osłabła i często podczas modlitwy czuje się rozkojarzony. Czy może Ojciec poradzic w jaki sposób sprawic aby siła modlitwy wróciła?

Myślę, że taki stan pewnego rozkojarzenia, czy też osłabienia ducha w modlitwie jest czymś naturalnym w naszym życiu duchowym. Nie należy tego się lękać, lecz wykonywać naszą codzienną regułę (prawiło).

Czytaj dalej

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, wiara, życie duchowe



Mam do Ojca pytanie. Jestem osobą wyznania rzymskokatolickiego, lecz pragnę zmienić wiarę na prawosławie, tzn. przyjąć chrzest w tej wierze. Jakie czynności należałoby w takiej sytuacji zrobić? Czy nie będzie żadnych problemów ze strony Cerkwi?

Aby zmienić wyznanie nie ma konieczności ponownego chrztu, jeśli ktoś był wcześniej ochrzczony w Kościele rzymskokatolickim. Wierzymy bowiem w „jeden chrzest…”. Przyjęcie do Kościoła prawosławnego następuje poprzez bierzmowanie, jeśli nie był udzielany ten sakrament lub przez sakramenty spowiedzi i eucharystii. Jednak zanim to nastąpi konieczne jest odpowiednie przygotowanie, aby ta decyzja nie była zbyt pochopna. Gorąco zachęcam do rozmowy z prawosławnym duchownym, który z pewnością odpowie na wszelkie pytania.

Kategorie: konwersja, ks. Paweł Stefanowski, wiara



Z tego co wiem w niedzielę nie należy stawać na kolanach, a czy można czynić wielkie pokłony? Kasia

O tym, że nie należy klękać w niedzielę mówią kanony 20-ty pierwszego soboru powszechnego: „Ponieważ znajdują się tacy, co w dniu Pańskim i w dniach Zesłania Ducha Świętego zginają kolana, święty Sobór postanawia … że wszyscy powinni zanosić do Boga modlitwy w pozycji stojącej”; 90-ty piąto-szóstego soboru trullańskiego: „Bogonośni nasi Ojcowie kanonicznie nakazali nam, abyśmy dla chwały zmartwychwstania Chrystusa, nie klękali w niedzielne dni. Dlatego, aby nie pozostawać w niewiedzy, jak należy to zachowywać, wiernym wyraźnie zalecamy, aby w sobotę, zgodnie z przyjętym zwyczajem, po wieczornym wejściu duchowieństwa do prezbiterium, nikt nie klękał do wieczora dnia niedzielnego ….” 15-ty św. Piotra Aleksandryjskiego: „… Niedzielę spędzamy jako dzień radości ze względu na Zmartwychwstałego tego dnia. W tym dniu nie zwykliśmy i kolan zginać” Ostatni przytoczony kanon, ale równnież i poprzednie, dają odpowiedź na pytanie. W niedzielę nie czynimy wielkich pokłonów. Pokłon jako znakiem pokory jest wyrażeniem naszej grzeszności przed Bogiem i ludźmi. W tradycji greckiej pokłony nazywane są „metanoia” (pokajanije). Tekst słowiański często używa wyrażenia „mietanije”, które zawsze należy tłumaczyć jako „pokłon”. Reguły Typikonu (ustaw) określają w jakich momentach nabożeństwa i w jakich okresach roku liturgicznego powinno się czynić pokłony wielkie i małe. Proszę zwrócić uwagę, że w Typikonie mówi się o pokłonach przede wszystkim w kontekście liturgicznym. Trodion Postny zawiera uwagę umieszczoną po tekstach liturgicznych wielkiej środy, że po przeniesieniu Św. Darów czyni się trzy pokłony (z modlitwą św. Efrema Syryjczyka) i „zaprzestaje się całkowicie czynić pokłony w cerkwi. W celach zaś nawet do Wielkiego Piątku się sprawuje”. W roku liturgicznym sa okresy w których nie klękamy i nie czynimy pokłonów ze względu na radość zmartwychwstania Chrystusa (Pięćdziesiątnica) i wcielenia naszego Zbawiciela (okres Bożego Narodzenia). Również w dni świąt z rzędu dwunastu nie klękamy. Pokłon jak znak pokajanija, skruchy i żalu nie powinien być czyniony również w niedzielę, która jest wspomnieniem Zmartwychwstania Chrystusa.

Kategorie: historia, ks. Jerzy Tofiluk, liturgika, wiara



Jaka jest rola Matki Boskiej w prawosławiu? Adam

Kościół prawosławny czci Maryję jako Bogurodzicę „czcigodniejszą od Cherubinów i bez porównania chwalebniejszą od Serafinów”, nazywając ją Matką Boga, Dziewicą, Przenajświętszą, Nieskalaną, Orędowniczką i in. Dogmatyczne nauczanie o Matce Bożej jest wyrażone w sformułowaniu niceokonstantynopolskiego Symbolu wiary o narodzeniu Chrystusa „z Ducha Świętego i z Maryi Dziewicy” oraz w dwóch jej imionach: „Bogurodzica” (Theotokos) i „Zawsze Dziewica” (aeiparthenos). Nazwanie Maryi Bogurodzicą jest czymś więcej, niż tylko imieniem, czy doksologią. Jest to dogmatyczne orzeczenie w jednym słowie, które formalnie zostało przyjęte na III Soborze powszechnym w Efezie (381) podczas sporów chrystologicznych. Nazwanie Maryi „Zawsze Dziewicą”, (orzeczenie Soboru w Konstantynopolu (553)), nie może być rozumiane tylko w kategoriach fizjologicznych i cielesnych. Dziewictwo to nie tylko dar, to stan i ducha i ciała, bezgraniczna czystość myśli i serca i ciała, to jedna z form świętości. Teologia prawosławna używa w odniesieniu do Bogurodzicy antynomicznego określenia „parthenomitir” (Dziewica Matka). Dziewictwo i Macierzyństwo Maryi – ukazują na jej rolę we Wcieleniu. Terminy te stały się kluczowymi słowami chrystologii, ponieważ nie chodzi w nich o abstrakcyjny problem teologiczny, ale o istotę zbawienia człowieka, o wcielenie Słowa Bożego (G. Fłorowski).

Czytaj dalej

Kategorie: historia, ks. Jerzy Tofiluk, Pismo Święte (egzegeza), wiara



Strona 10 z 11« Pierwsza...7891011