Kiedy w czasie liturgii powinniśmy podejść do spowiedzi i w jakich momentach duchowny nie powinien spowiadać? Mikołaj

W zasadzie w czasie trwania św. Liturgii nie powinna odbywać się spowiedź. Jednak praktyka spowiadania w czasie Liturgii jest w naszej Cerkwi (i nie tylko w naszej) powszechnie stosowana. Właściwym byłoby przychodzenie do spowiedzi w przeddzień św. Liturgii (np. w sobotę wieczorem) lub rano przed Liturgią. Natomiast jeśli spowiedź odbywa się w czasie trwania Liturgii, to kapłan czy kilku kapłanów raczej nie przerywają swoich duchownych powinności w ważniejszych momentach nabożeństwa. Dlatego też wówczas kiedy duchowny wskaże należy podejść do sakramentu spowiedzi.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika, pozostałe, wiara, życie duchowe



Czy czytając modlitwę za zmarłych można wspominać członka rodziny, który niestety był ateistą? Aga

Tak, oczywiście można i należy modlić się za taką osobę.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika, życie duchowe



Jak powinna pościć kobieta w ciąży? Co mówi na ten temat cerkiew prawosławna? Jakimi prawidłami mam się kierować w postne środy i piątki oraz podczas zbliżającego się Postu Filipowego, a później Wielkiego postu? Raisa

Cerkiew nie ustaliła przepisów które wyraźnie wskazywałyby jak powinny pościć osoby, które znajdują się w takich sytuacjach kiedy zachowywanie postu jest trudne. Wydaje mi się, zresztą, że stworzenie takich przepisów byłoby błędem. Post nie jest swego rodzaju dietą, która jest nakazana w określonym czasie Roku liturgicznego. Post (Wielki, Filipowy czy inne) pojmujemy przede wszystkim w wymiarze duchowym. Być może wymiar spożywczy najbardziej uwidacznia się w tym okresie, ale najważniejszym pozostaje wymiar duchowy. Jakiż pożytek zyskamy z nie jedzenia mięsa czy produktów mlecznych jeśli będziemy czynić zło? Pytanie jednak, które Pani stawia posiada wymiar praktyczny. Sobór prawosławny, który odbył się na Krecie w 2016 r. przyjął dokument, który jest zatytułowany: „Ważność postu i jego wypełnienie dzisiaj”. Tekst tego dokumentu jest opublikowany w Cerkiewnym Wiestniku z 2016 r. nr 4. Jeśli ma Pani możliwość proszę sięgnąć do tego tekstu. Myślę, że jest to jeden z lepszych tekstów, który został przyjęty na Soborze. Nie wspomina się tam o kobietach w ciąży, ale mówi się dużo o tzw. „ekonomii” tj. nie rygorystycznym stosowaniu przepisów. W Pani sytuacji i innych wielu kobiet, które pod sercem noszą małe życie, należy starać się w miarę możliwości iść drogą Cerkwi w kontekście postu, ale też postępować ze zdrowym rozsądkiem.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika, rodzina, wiara, życie duchowe



Co cerkiew prawosławna mówi o grzechach pokoleniowych – mam na myśli skutki grzechów naszych przodków: rodziców, dziadków. Wg starego testamentu, ile pokoleń upływa zanim te skutki „wygasnął”. Jak te „zasady” stosują się do rodziców chrzestnych Agata

Na wstępie, aby w ogóle odpowiedzieć na to pytanie należałoby się zastanowić czym owe tzw. grzechy pokoleniowe są i skąd się wzięły. Pod pojęciem „grzechu pokoleniowego” najczęściej rozumie się grzech popełniony przez przodków, za który to występek karę ponoszą nie tylko bezpośredni winowajcy, ale również ich potomkowie. Najczęściej używanym do uprawdopodobnienia takiego wywodu cytatem jest fragment z Księgi Wyjścia: „Pan, Bóg twój, który karze występek ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia” (Wj 20,5). Równie często przywołuje się  jeszcze kilka innych podobnych wyrwanych z kontekstu cytatów jak:

Czytaj dalej

Kategorie: ks. Igor Habura, Pismo Święte (egzegeza), wiara, życie duchowe



Czy stopień naukowy dr teologii ChAT to tylko tytuł, czy zobowiązanie do życia i postępowania według jakichś zasad? Czy są zawody, których dr-owi teologii nie przystoi wykonywać? Jeśli np. dr teologii pracuje w kancelarii komorniczej i pomaga a nawet inicjuje zabieranie ludziom mienia ich życia, czy to nie licuje z tytułem dr? Adam

Trudno jest odpowiedzieć na pytanie w ten sposób sformułowane. Tytuł naukowy nie jest wyznacznikiem jakie zawody moralnie są sprzeczne z pewnymi wartościami a jakie nie. Praca w kancelarii komorniczej nie jest etycznie naganna i wykonywanie obowiązków związanych z urzędem komornika jest jedną z funkcji, które potrzebne są dla funkcjonowania państwa. Rzeczywiście kanony cerkiewne zabraniają wykonywania pewnych zawodów dla duchownych i wśród tych zawodów są te związane z egzekwowaniem prawa i pełnieniem urzędów państwowych. Dotyczą one jednak duchownych ale nie świeckich. Jeśli ktoś jest absolwentem ChATu i uzyskał tam tytuł naukowy nie widziałbym problemu z jego pracą w kancelarii komorniczej. Inną rzeczą jest w jaki sposób wykonuje on swoje obowiązki? Etyka i uczciwość jest wymagana od każdego człowieka, tym bardziej jeśli ktoś ukończył szkołę o charakterze teologicznym. Jeśli ktoś nadużywa swoich obowiązków i nieuczciwie postępuje wręcz krzywdzi ludzi jest oczywiście rzeczą naganną. Natomiast jeśli ktoś wykonuje swoje obowiązki uczciwie i nie tylko zgodnie z etyką państwową ale z wypełnieniem zasad chrześcijańskich to postępuje prawidłowo.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, moralność i etyka, pozostałe, życie duchowe



Jestem po rozwodzie (nie mam rozwodu cerkiewnej). Niedawno po raz kolejny wyszłam za mąż. Ogólnie jestem osobą wierzącą i praktykujący. Moje pytanie: czy mogę normalnie przystępować do spowiedzi i Pryczasti? Halina

Odpowiedź na to pytanie w naszej praktyce cerkiewnej nie jest jednoznaczna i często przydaje się zagadnieniu różne interpretacje. Natomiast jest to problem dość znaczący i ważny. Zwykle w takich przypadkach jest stosowana tzw. ekonomia cerkiewna, tj. nie odrzuca się od udziału w sakramentach takich osób, które zawarły co najmniej cywilny związek małżeński. W tym przypadku jednak właściwym byłoby ubieganie się o „zdjęcie błogosławieństwa” z poprzedniego małżeństwa i zawarcie związku „dla wstępujących w ponowny związek”. Taka byłaby – wydaje mi się najwłaściwsza droga. Jeśli jest Pani osobą dla, której sprawy wiary są ważne sugerowałbym porozmawiać z duchownym z Pani parafii i wspólnie w drodze rozmowy i spowiedzi ustalić w jaki sposób może Pani brać udział w życiu sakramentalnym Cerkwi. Przytoczę fragment z dokumentu o małżeństwie, który był przyjęty na Soborze na Krecie w 2016 r.: „Członkowie Cerkwi, którzy zawierają cywilny związek małżeński, powinni być traktowani z duszpasterską odpowiedzialnością, która jest wymagana, aby zrozumieli wartość sakramentu małżeństwa oraz wypływających z niego błogosławieństw” (cz. I)

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, rodzina, wiara, życie duchowe



On prawosławny ona katoliczka ślub odbył się w Cerkwi. Czy chrzest dziecka może być w kościele Katolickim mimo, że podpisuje się deklaracje przed ślubem? Piotr

Jeśli była składana deklaracja o tym, że dziecko zostanie ochrzczone w Kościele prawosławnym, naturalną rzeczą jest, że powinna ona też być wypełniona. Odejście od danego przez was słowa związane jest z brakiem konsekwencji i obarczaniem siebie odpowiedzialnością i winą. Ani Kościół prawosławny ani katolicki wydaje mi się nie stosują żadnych sankcji wobec osób, które postępują niekonsekwentnie i łamią wcześniej złożoną deklarację. Brak konsekwencji pozostaje na waszym sumieniu.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika, rodzina, wiara, życie duchowe



Czy jest wyznaczony czas na ochrzczenie swojego dziecka? Tzn chodzi mi tutaj o czas od porodu, czy ważne jest, aby ochrzcić swoje dziecko do miesiąca, po miesiącu lub po dłuższym czasie? Są co do tego jakieś wytyczne? Julita

Nie ma sprecyzowanych i ustalonych wskazań, które mówiłyby czy też ustalały, kiedy od narodzenia dziecka powinien mieć miejsce chrzest. W praktyce w naszej Cerkwi chrzest odbywa się po okresie ok. miesiąca od narodzenia. Nie ma jednak przeszkód aby odbył się on też przed upływem jednego miesiąca. Często też zdarza się, że chrzest ma miejsce kilka miesięcy po narodzeniu dziecka.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika, rodzina, wiara, życie duchowe



Po jakim czasie od porodu dziecka, kobieta (matka) może uczestniczyć w Liturgii Świętej? Julita

W życiu i praktyce liturgicznej uważa się, że kobieta, która urodziła dziecko powraca do życia liturgicznego po 40 dniach. Wcześniej duchowny czyta nad nią odpowiednie modlitwy.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, liturgika, rodzina, życie duchowe



Jestem katolikiem-tradycjonalistą (uczestniczę w tzw. Mszach trydenckich), lecz od pewnego czasu zainteresowałem się Cerkwią i tradycją prawosławną. Chodzę na Boską Liturgię do prawosławnej katedry. Chciałbym pogłębić swoją wiedzę na temat Cerkwi ogólnie, różnic między Cerkwią a Kościołem Katolickim, także wiedzę o samej liturgii, dogmatyce prawosławnej. Od czego należy zacząć? Jakie lektury i artykuły przeczytać, czym się posiłkować, jakie materiały oglądać? Bardzo pomocne byłoby również instrukcje jak się zachować w cerkwi (jak i kiedy całować ikony, stawiać świeczki). Andrzej

Wydaje mi się, że zaczął pan o właściwej „Księgi” tj. od poznawania św. Liturgii. Jeden z naszych hierarchów podkreślał, że najlepszą formą poznania Prawosławia jest uczestnictwo i poznanie św. Liturgii. Jeśli chodzi natomiast o poznanie literatury, która przedstawiałaby i objaśniała w pewien sposób historię, nauczanie i istotę Kościoła prawosławnego sugerowałbym na początek niewielką książkę arcybiskupa Kościoła prawosławnego w Finlandii, Pawła, pt.: „Nasza wiara”. Inną książką, która jest polecana to „Prawosławie” ks. Sergiusza Bułgakowa. Są też publikacje, które wskazują jak należy zachowywać się w świątyni. Wydaje mi się jednak, że są to opracowania nieco schematyczne i zachowanie, które jest charakterystyczne dla prawosławnych w Polsce wcale nie wygląda tak samo jak zachowanie np. w Grecji czy Rosji. W tej sytuacji właściwym byłoby obserwowanie wiernych i żywe uczenie się połączone z własnymi odczuciami i własną pobożnością. Ważnym jest abyśmy sami czuli się swobodnie w wyrażaniu naszych duchowych odczuć i nie tworzyli schematów. Myślę, że właściwym byłoby uczestnictwo w Liturgii sprawowanej w j. polskim. Proszę zainteresować się czy w mieście w którym pan mieszka, gdzieś jest sprawowana Liturgia w j. polskim.

Kategorie: ks. Andrzej Kuźma, literatura, wiara, życie duchowe



Strona 4 z 9« Pierwsza...23456...Ostatnia »